From Sterwiki

Naafbesturing is een stuursysteem waarbij alleen het wiel stuurt. Er wordt een holle naaf toegepast met grote wiellagers. Het sturen gebeurt via een stuurarm die uit de naaf naar buiten steekt.

Hoewel naafbesturing vaak als modern wordt beschouwd is ze al zo oud als de motorfiets zelf. Een goed voorbeeld van een vroege naafbesturing is de Ner-A-Car uit 1921.

Vele merken hebben geëxperimenteerd met naafbesturing en sommige hebben het zelfs in productie genomen, maar naast de voordelen (vering en stuurinrichting gescheiden, regelbaar duikeffect bij het remmen enz.) kent het systeem ook behoorlijk wat nadelen (gewicht, bumpsteereffect, soms weinig grondspeling en beperkte stuuruitslag).

Naafbestuurde motoren waren o.a. de genoemde Ner-A-Car en de Bimota Tesi-modellen. Naafbesturing wordt soms (ten onrechte) fuseebesturing genoemd. Bij fuseebesturing wordt één draagarm toegepast en het systeem is vergelijkbaar met dat van een auto. Hier wordt het probleem van de grondspeling nog groter.

Zo viel wegracecoureur Ron Haslam regelmatig van zijn ELF-Honda 500 cc racer omdat de draagarm de grond raakte. Ook de fuseebestuurde Yamaha GTS 1000 werd geen succes.

Fuseebesturing is bij zijspannen wel goed bruikbaar omdat er meer ruimte is voor de constructie en grondspeling geen probleem vormt.

Categorie: Voertuigtechniek